Noirmoutier

Barbâtre, in het zuiden van het eiland Noirmoutier, is het kite-Zwitsers zakmes van het eiland: een zandige oceaanzijde, geteisterd door deining aan de ene kant, en aan de andere de baai van Bourgneuf, ondiep en kalm, waar het strand van Les Boucholeurs de getolereerde kitezone van het eiland is. Daartussen getijden die alles bepalen en mosselpalen die eraan herinneren dat dit mosselkweekland is.

Barbâtre is het zuiden van het eiland Noirmoutier, tussen oceaan en baai van Bourgneuf — een spot met twee gezichten. In het westen de oceaankust: zeven kilometer zand met een duingordel en een staatsbos erachter, blootgesteld aan de westdeining, een surf- en golfspot, eerder iets voor de herfst. In het oosten de baai van Bourgneuf: ondiep, kalm, en daar, op het strand van Les Boucholeurs, leeft het kiten — water ongeveer een meter diep, zwakke stroming en golven, een terrein voor freeride, freestyle en foil. Volgens locals en gidsen is het de enige getolereerde kitezone van het eiland in de zomer, de andere spots zouden verboden zijn van 15 mei tot 15 september — maar de verordening is niet teruggevonden, voorzichtig te formuleren. De naam zegt het gevaar: de boucholeurs zijn de mosselkwekers, en de baai zit vol mosselpalen, kort en scherp, die bij laag tij op grote coëfficiënten bloot komen. De obstakels liggen ten noorden van de zone: bij zuidenwind vermijd je erin af te drijven. Het getij bepaalt alles, en de bronnen verschillen — sommige geven de baai rijdbaar van half tot hoog tij, andere verkiezen laag tij voor minder kabbeling: je leest het getij van de dag. In het zuiden grenst de pointe de la Fosse aan de engte van Fromentine, waar de getijstromen sterk zijn en het verkeer reëel. En voor de Gois, die mythische onderwaterweg, schoollagunes op zandbanken waar de scholen van het eiland hun toonladders oefenen. Een schelpdierkweekgebied vóór het een speelterrein is.