Oum Labouir is het oceaangezicht van Dakhla — waar je het vlakke water van de lagune inruilt voor een echte golf. Op zo’n half uur van de kampen, aan de Atlantische kant van het schiereiland, rolt een rechterbreker lang uit langs de point, tubend op de grotere dagen. En het goede nieuws: hier loopt de noordoostelijke passaatwind langs de kust, side-shore, hij draagt je langs de golf en brengt je terug naar de kant. De klassieke point-break-opstelling — de valstrik is niet de wind, maar de golf en een gat in de wind in de baai.
Waar de lagune een beschut vlak van vlak water biedt, rolt Oum Labouir een echte oceaangolf uit: een schone rechter point break, lang, tot 3 meter oplopend en tubend op de grotere dagen. De deining is guller in herfst-winter, de passaatwind sterker in lente-zomer; het ideale moment, rond september-oktober, is waar die twee elkaar overlappen. Goed nieuws voor de veiligheid: langs deze kust loopt de passaatwind parallel aan de oever — cross/side-shore van rechts, hij draagt je langs de golf en terug naar de kant, de gezonde opstelling van een point break. Wat de spot veeleisend maakt, komt neer op twee dingen: een gat in de wind in de baai, bij het Westpoint Hotel, waar de stroming wegvalt en vlaagt voor ze voorbij de point stabiliseert; en rotsen die bij laag water bloot komen aan de ingang van de point. Voeg er koel upwellingwater en een wilde, afgelegen kust bij — dit is golfterrein voor wie een golf aankan, geen leerplek. De lagune, er vlak naast, is daarvoor.
Oum Labouir is een golfspot voor intermediate tot gevorderde kiters. De Atlantische deining kan tot 3 m oplopen, de wind is vlagerig in de baai waar de golf begint, en bij laag water komen er rotsen bloot aan de ingang van de point: dit is geen plek om zelfstandig te leren. Sommige bronnen noemen het toegankelijk, maar de combinatie van golven, vlagen en rotsen houdt het voor riders die al met een golf overweg kunnen. Om in Dakhla te beginnen is de vlakke, begeleide lagune daarvoor de juiste plek — niet de oceaankant.
bron : kitesurfist.com ↗Twee seizoenen overlappen hier. De passaatwind is het sterkst in lente en zomer (april-september); de grotere deining komt eerder in herfst en winter (oktober-mei). Het ideale compromis om wind en golven samen te vatten ligt rond september-oktober, waarbij oktober vaak de beste maand wordt genoemd. Hoogzomer brengt veel wind maar kleinere golven. Het water blijft het hele jaar koel door de Atlantische upwelling voor de Sahara: een wetsuit is het hele jaar aan te raden.
bron : kitesurfist.com ↗Oum Labouir ligt aan de oceaankant van het schiereiland, op ongeveer 30 minuten met de auto of 4×4 vanaf de lagune en de kampen. Omdat de meeste kitebedrijven aan de lagune zitten, bereik je de spot met een shuttle: de exacte regeling hangt af van het kamp en kun je het best ter plaatse navragen. Het oriëntatiepunt op de spot is het Westpoint Hotel ernaast — hetzelfde gebouw dat de wind verstoort waar de golf begint (zie Veiligheid). Er zijn ook bars, een restaurant en een surfcenter.
bron : dakhlasurfhotels.com ↗Oum Labouir is de golfspot van Dakhla: een rechter point break op de oceaan, duidelijk te onderscheiden van de andere watervlakken in de zone. De lagune (de binnenkant) is vlak en gemaakt om te leren; de Speed Spot is gewijd aan vlak water en snelheid; de Pointe de l’Or is een andere point break, langer uitrollend en technischer, waarvoor een 4×4 nodig is. Oum Labouir is relatief makkelijker te bereiken dan de Pointe de l’Or, maar ligt verder van de kampen. Op de golf is de bodem zanderig, met rotsen aan de ingang van de point.
bron : buscokite.com ↗Het grootste gevaar van Oum Labouir is niet de aflandige wind — de passaatwind loopt langs de kust, de gezonde opstelling van een point break. Het zit in het windgat: in de baai, waar de golf begint en bij het Westpoint Hotel, valt de stroming weg en vlaagt ze, het gebouw graaft er een echte kuil. Op een golf betekent dat wegvallen en bruut terugkerend vermogen precies waar je het niet wilt. Voorbij de point stabiliseert de wind. Je gaat dus het water op met marge over die onstabiele startzone.
bron : kitesurfist.com ↗Aan de ingang van de point komen rotsen bloot bij laag water: je moet dan via die rotsen het water in en uit, wat gevaarlijk is. Dat is de klassieke valstrik van de spot, want de beste golven rijd je juist rond laag water — betere golf en blootliggende rotsen gaan samen. Voor je het water op gaat, check je het getijniveau, kies je je in- en uitgang, en voorkom je dat een afgaand tij je op het verkeerde moment verrast.
bron : ion-club.net ↗Dit is een omgeving van oceaangolven: de Atlantische deining kan tot 3 meter oplopen en op de grotere dagen tuben, wat al echte vertrouwdheid met de golf vraagt. Het water is het hele jaar koel (Atlantische upwelling), en de kust is wild en afgelegen, midden in de Atlantische Sahara. Blijf begeleid, ga niet alleen het water op, en stem je sessie af op de maat van de dag. Geen kitereglementering specifiek voor de spot is in de bronnen gevonden; in de praktijk verloopt de toegang via een kampshuttle, ter plaatse te bevestigen.
bron : kitesurfist.com ↗Deze ruimtes vullen zich met feedback van de community.